Marianne van Schaijk


Alleen verkoop. Prijzen exclusief 13% BTW


Na haar opleiding aan de koninklijke Academie, afdeling Monumentale vormgeving in ’s-Hertogenbosch te hebben afgesloten, krijgt Marianne van Schaijk in 1971/72 de kans deel te nemen aan de leergang Kunststoffen van TNO in Delft. Daar maakt zij kennis met de mogelijkheden en eigenschappen van acrylaat. Aanvankelijk werkt zij met allerlei soorten materialen, alvorens vanaf ca.1980 definitief te kiezen voor acrylaat.

 

Zij heeft als kunstenaar op haar wijze van omgaan met acrylaat geen leermeesters noch collega’s. Tot op de dag van vandaag is de uitdrukking ‘trial and error’ op haar van toepassing. Als een van de weinigen in Nederland heeft zij kunststof tot inzet van haar professie gemaakt.

 

In de eerste jaren werkte zij met dunne staven en platen van acrylaat om ze tot vormen te modelleren. De laatste jaren ligt het accent op de massieve vormen waarbij het acrylaat conisch en facet wordt geslepen. Zo gaat zij het robuuste materiaal te lijf met eindeloos schuren en polijsten. In die zin is er duidelijk sprake van een ontwikkeling en wel in dubbel opzicht. Ontwikkeling als progressie en ontwikkeling in de letterlijke betekenis van eraf halen en weglaten. De kunstwerken krijgen dan het karakter dat zij altijd heeft nagestreefd: zuiver, transparant en minimalistisch.

 

Naast vele exposities heeft zij diverse opdrachten voor particulieren en bedrijven gemaakt. Ook publicaties staan op haar naam,  o.a. is haar werk diverse malen besproken door Wim van Beek in het toonaangevende kunstblad “Kunstbeeld”.